I Ty możesz pomóc. Jedyną szansą na ratunek dla gdańskiej nauczycielki jest przeszczep szpiku.

  • 13.06.2018, 12:50 (aktualizacja 13.06.2018 13:09)
  • red.
I Ty możesz pomóc. Jedyną szansą na ratunek dla gdańskiej nauczycielki jest przeszczep szpiku. fot. nadesłane do redakcji

Nie istnieją pytania, czy, dlaczego, po co, istnieje tylko jedno pytanie: jak? Jak pomóc najlepiej wieloletniej, wspaniałej nauczycielce II LO w Sopocie p. Lidii Dysarz, która ciężko zachorowała na raka i jedyną szansą na ratunek jest przeszczep szpiku. Uczniowie, Wychowankowie, Absolwenci nie zastanawiali się długo. Powstał film, który od 22 maja dotarł do prawie 200 tys. odbiorców, został udostępniony tysiąc razy. Młodzi ludzie pojawili się w telewizjach publicznych, o akcji #pomocdlaLidzi #dwójkadlaLidzi napisały praktycznie wszystkie portale informacyjne, wzmianki pojawiły się w większości wydań papierowych. Jest to ważne nie dlatego, że jest powodem do chwalenia się, ale pokazuje, jak wielką siłę mają działania, które płyną z serca, są szczere, przepełnione solidarnością międzyludzką. Akcja nie dotyczy tylko Lidii Dysarz. Każdy, kto zarejestruje się jako dawca szpiku w czasie głównej akcji 16-17 czerwca (Hipodrom w Sopocie, plac przy kościele św. Jerzego, Plac Zdrojowy, Bulwar w Gdyni, ZOO w Oliwie, Riviera lub po prostu na stronie DKMS) może pomóc swojemu bliźniakowi genetycznemu, o którym jeszcze nawet nie wie. Może stać się tym, który uratuje życie komuś, kto tego najbardziej potrzebuje. Oddanie próbki śliny trwa pięć minut, nic nie boli, a jest aktem ogromnego humanizmu, wielkiej empatii, pięknej życzliwości. Dobro zawsze wraca, więc warto je rozdawać innym.

Politechnika Gdańska Rekrutacja
Politechnika Gdańska Rekrutacja
Politechnika Gdańska Rekrutacja

Lidia Małgorzata DYSARZ, z domu Kwiatkowska, córka Jana i Wandy. Urodziła się 17 II 1959 w Częstochowie. Nauczyciel dyplomowany od 2004 r. Ukończyła I Liceum Ogólnokształcące im. J. Słowackiego w Częstochowie. W 1984 r. ukończyła studia na Uniwersytecie Gdańskim, kierunek – filologia polska. W latach 2000 – 2001 odbyła kurs kwalifikacyjny przygotowujący do pracy edukatorskiej z zakresu przeciwdziałania agresji i przemocy i uzyskała tytuł edukatora przeciwdziałania agresji i przemocy (Instytut Doskonalenia Nauczycieli w Gdańsku). W 2007 r. przeszła specjalistyczne szkolenie I i II stopnia w zakresie problematyki HIV/AIDS i narkomanii (Fundacja Res Humanae i Krajowe Centrum ds. AIDS). Pracę w zawodzie rozpoczęła w 1985 r. w Szkole Podstawowej nr 27 w Gdyni. W latach 1988 – 1989 nauczała w VI Liceum Ogólnokształcącym w Gdyni. Od 1989 r. do dzisiaj pracuje w II Liceum Ogólnokształcącym w Sopocie.

Jest współautorką programu profilaktycznego „Stop agresji i przemocy” (2001 r.) i autorką programu uzupełniającego kształcenie literackie „Panorama literatury” (2013 r.). Współtwórczyni i autorka lekcji języka polskiego „Sopockiej Platformy e – learningowej” (2010 – 2014), opiekun szkolnej pracowni e – learningowej. W 2001 r. otrzymała tytuł „Belfra Roku”. W latach 1998 – 2004 była opiekunem Samorządu Szkolnego. Od 2000 r. jest Liderem Zespołu nauczycieli języka polskiego i Zespołu przedmiotów humanistycznych. Od 2001 r. pełni funkcję Koordynatora Zespołu ds. bezpieczeństwa oraz monitoruje poziom bezpieczeństwa w szkole; prowadzi działalność wychowawczo-profilaktyczną. Wieloletni opiekun nauczycieli stażystów i uczniów osiągających sukcesy literackie na poziomie ogólnopolskim.

Autorka projektu edukacji teatralnej „Co grają dziś wieczorem?” realizowanego od 1995 r. Współautorka projektu edukacyjnego „Kulturalne atomy” (od 2011 r.) i Wojewódzkiego Konkursu Interdyscyplinarnego „Znany bohater w nieznanej przestrzeni” (od 2009 r.).

Od 2010 r. współpracuje z Uniwersytetem Trzeciego Wieku w Sopocie w ramach projektu współpracy międzypokoleniowej „Wieczory ze sztuką” oraz w ramach projektu międzypokoleniowego Komisji Europejskiej –generations@school. Dzięki projektowi II LO zostało zwycięzcą w Polsce w międzynarodowym konkursie „Generations@School & Europen Year of Citizens” (wśród 27 krajów Unii Europejskiej). Współkoordynatorka ogólnopolskiego programu „Bezpieczna Szkoła – Bezpieczny Uczeń”, który zakończył się zdobyciem przez II LO tytułu Bezpiecznej Szkoły oraz Członkostwa w Ogólnopolskim Klubie Bezpieczne Szkoły. Organizuje coroczną akcję charytatywną „Choinkówka”. Za swoją działalność zawodową w 2013 r. została uhonorowana Nagrodą Ministra Edukacji Narodowej. W 2014 otrzymała Medal Srebrny Za Długoletnią Służbę. Mieszka w Gdyni.


Pani Lidia jest dla mnie wyjątkową osobą. Przede wszystkim mentorem, który pokazał mi drogę, którą chcę podążać. Otworzyła mi oczy na piękny świat literatury, przy czym pomogła mi zarówno odnaleźć siebie jak i odwagę na pisanie, startowanie w konkursach literackich. Gdyby nie ona, wciąż pisałabym do szuflady, nieświadoma swojego potencjału. Jestem jej za to bardzo wdzięczna.

 

Aleksandra Kas, matura 2017

 

Pani Lidia jest jedną z najbardziej pozytywnych osób, jakie poznałem. Jak zostałem poproszony o opisanie Pani Lidii na myśl przychodzą mi przede wszystkim dwa słowa: dobra i empatyczna. Jest to osoba, która najpierw myśli o innych, a dopiero potem o sobie. Gdybyśmy wszyscy przyjęli taką postawę, świat byłby rewelacyjnym miejscem.

 

Maks Czapiewski, matura 2017

 

Pani Lidia to najwspanialsza kobieta, pełna ciepła i zrozumienia. Ogromne wsparcie dla wszystkich. Dla wielu niczym druga mama: opiekuńcza, kochana, zawsze gotowa pomóc i wesprzeć. Mądry człowiek, dobry człowiek, przykład dla wielu.

 

Katarzyna Grzegorowska, matura 2017

 

Dla mnie pani Lidka jest ważna, ponieważ nauczyła mnie bezinteresownej dobroci dla innych. Zawsze jest pełna energii i chęci do działania. Nawet to, że przyszła gościnnie w tym roku na próbę „Choinkówki” i też podpowiadała na odległość, jeśli chodziło o samo przygotowanie, ukazuje że pani Lidka pomimo choroby nie potrafi być bierna.

 

Jakub Retyk, uczeń klasy II

 

Pani Lidia, wyjątkowy pedagog, który potrafi dotrzeć indywidualnie do każdego z osobna. Poza niewątpliwymi zdolnościami nauczania, otoczyła nas matczyna opieką. Zawsze rwała się do pomagania innym, a teraz sama potrzebuje pomocy! Pani Lidzia budowała swój autorytet bez strachu i groźby, dzięki czemu można było z nią porozmawiać praktycznie o wszystkim - do tego stopnia, ze kolega z klasy chciał do niej zadzwonić, czy w dniu wagarowicza pozwoli nam iść na wagary. Poza tym Pani Lidzia ma energię, siłę, robi szpagaty, organizuje spektakle, pracuje z seniorami, inspiruje innych nauczycieli, otacza ciepłem. A potwierdzeniem moich słów jest liczba osób włączających się w akcję.

 

Anna Mischker, matura 2012

 

Z pozoru niewielka, dystyngowana kobieta - trochę jak królowa angielska. Wzbudza taki szacunek, że mogła zapanować nad klasą 30 chłopaków w wieku licealnym, a jednocześnie ma duże poczucie humoru, lubi się pośmiać i ma wspaniałe podejście do ludzi. Bardzo pogodna osobowość, fajnie spędzić z nią czas, a na dodatek umie zrobić szpagat - kochana Pani Lidka!

 

Gosia Margońska, matura 2012

 

Dziękujemy za wspólne wypady do teatru, za wycieczki, te bliższe i dalsze, każdy wiersz i powieść, każdy poprawiony przecinek i błąd ortograficzny, każdą wspólną godzinę i trud włożony w nasze wychowanie. To Pani zaszczepiła w nas wrażliwość, ciekawość do świata i chęć doszukiwania się piękna. Z pani pomocą staliśmy się lepszymi ludźmi. Dała radę pani nas wychować! Ta choroba to przy tym pikuś!

 

Jan Hasse, matura 2012

Trafiając pod skrzydła Pani Lidii jako klasa jej wychowanków, byliśmy otoczeni dobrą aurą i zrozumieniem w przypadku cięższych chwil. Mogliśmy zawsze liczyć na ciepłe słowo, ale i burę, jeżeli sytuacja tego wymagała. Pani Lidia przez cztery lata swoim uśmiechem i pogodą ducha zachęcała do nauki i aktywnego uczestnictwa w zajęciach w szkole.

 

Anna Piask, matura 2003

 

Dziękuję Pani Lidzi za cztery wspaniałe lata w II LO, które poświęciła zarówno mnie jak i moim kolegom i koleżankom, cierpliwie ucząc nas, jak być dobrym człowiekiem, jak iść z głową podniesioną przez świat, niczego się nie bojąc. Zawsze uśmiechnięta, dowcipna i pełna optymizmu.

 

Ewelina Wołejko, matura 2003

 

Kiedy rozpoczynaliśmy naukę w liceum, pani Lidia wzięła nas pod swoje skrzydła. Była niezwykle miła, wspierająca i serdeczna, zawsze sprawiedliwa. Otoczyła nas swoją „matczyną” opieką. Słuchała i miała indywidualne podejście do każdego. Jako nauczyciel wykraczała poza swoje obowiązki, oferując nam pomoc i zrozumienie, a my w tym trudnym czasie dojrzewania mogliśmy zawsze na panią Lidię liczyć.

 

Agata Słomińska, matura 2003

 

Poproszono mnie, żebym napisał kilka zdań o Pani Lidii, która była wychowawczynią klasy, do której uczęszczałem w liceum. Ponieważ było to już ponad 15 lat temu, musiałem cofnąć się pamięcią, starając się przypomnieć sobie konkretne sytuacje, zdarzenia kojarzące mi się z Panią Lidią. Poświęcając tej czynności dłuższą chwilę, otwierając w głowie kolejne szuflady, wszystkie wspomnienia zaprowadziły mnie do jednego słowa (uważam, że najpełniej określającego Panią Lidię) - DOBRO. Pomijając wiedzę książkowa, którą Pani Lidia się z nami dzieliła, myślę, że dzięki niej wyniosłem z liceum o wiele ważniejszą rzecz, która towarzyszyć mi będzie dłużej niż wspomnienie niejednej książki. To wiedza lub raczej nauka, że w każdej sytuacji warto być dobrym. Nie tylko pomagając, ale również szanując innych, będąc tolerancyjnym i otwartym na świat. Jest takie powiedzenie - dobro do nas wraca. Bardzo bym chciał, żeby ta sentencja się sprawdziła i żeby dobro wróciło do Pani Lidii, ponieważ ona dała od siebie wielu pokoleniom uczniów całe morze dobra.

 

Jakub Kucmida, matura 2003

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1046565198848027&id=433784040126149

fot. nadesłane do redakcji

red.

Zdjęcia (3)

Podziel się:
Oceń:

Komentarze (0)

Dodanie komentarza oznacza akceptację regulaminu. Treści wulgarne, obraźliwe, naruszające regulamin będą usuwane.


Pozostałe