Wolfgang Amadeusz Mozart „Czarodziejski flet” – PREMIERA

Zgodnie z zapowiedziami proponujemy trzecią część tryptyku mozartowskich arcydzieł. Po Don Giovannim i Weselu Figara kolej na najbardziej tajemnicze dzieło. Pozornie jest lekkim singspielem o przygodach poszukiwaczy uprowadzonej księżniczki. W rzeczywistości jest wspaniałą poetycką wariacją o świecie bez Boga, w którym ludzie sami ustanowili system wartości i próbują wśród codziennych radości i trosk bronić tego systemu i nadać mu sens, a jednocześnie nadać sens własnemu kruchemu życiu.

Pozornie jest to ironiczna opowieść o masonerii – jej pięknie i śmiesznostkach, ale pod nią znajdziemy wyznanie, że prawdziwa mądrość człowieka nie kryje się w tajemnych księgach i obrzędach, tylko w miłości i prostych chwilach ulotnego szczęścia. Nasz hołd wobec genialnego kompozytora będzie i tym razem polegał na najwyższej, na jaką stać nasz zespół, staranności w zrealizowaniu jego partytury.

Czarodziejski flet to arcydzieło Mozarta, które powstało na marginesie ostatniego jego dzieła, czyli Requiem. Wydawać by się mogło, że jest to bajka o księciu szukającym ukochanej i jego kompanie, ale to tylko pozory. Przyglądając się bliżej tej operze dostrzeżemy  w niej przesłania filozoficzne dotyczące wierności, poświęceniu, którego wymaga prawdziwa miłość. Zauważymy rozczarowanie kompozytora wolnomularstwem (Mozart wraz z Schikanederem byli masonami, zasiadali w loży). I wreszcie spostrzeżemy, że Mozart odkrywa przed nami przyczyny napięć pomiędzy światem męskim i kobiecym. Odkryjemy za kompozytorem, iż największym skarbem człowieka jest jego wolność, na którą trzeba sobie zasłużyć, którą nie jest łatwo osiągnąć.

Opera powstała z inicjatywy Schikanedera, aktora, śpiewaka, impresaria, wierszoklety, pierwszego odtwórcy partii Papagena  w 1791 roku. Pomyślana było jako kolorowe widowisko dla mało wyrobionej publiczności, lubiącej opowiastki z gatunku fantasy. Nie mogło w niej zabraknąć walki dobrych mocy ze złymi, wątku miłosnego, rubasznych żartów i magicznych gadżetów. Nic nie zapowiadało, że powstanie genialne dzieło, bogate w treści i znaczenia. Prapremiera odbyła się 30 września 1791 roku w Theater auf dem Wien w Wiedniu. Polska premiera odbyła się w Warszawie, w 1793 roku. Partytura zawiera m.in. słynną arię Królowej Nocy z popisową koloraturą, która dla wielu jest synonimem operowego śpiewu.

libretto Emanuel Schikaneder
Prapremiera Wiedeń, 30 września 1791
Premiera w Operze Bałtyckiej 27 marca 2010
kierownictwo muzyczne Jose Maria Florencio
inscenizacja i reżyseria Marek Weiss
scenografia i kostiumy Hanna Szymczak
przygotowanie Chóru Dariusz Tabisz

niemiecka wersja językowa / tłumaczenie wyświetlane nad sceną / dialogi w języku polskim

Obsada:
Tamino, książę egipski
Pamina, córka Królowej Nocy
Królowa Nocy, matka Paminy
Papageno, ptasznik Królowej Nocy
Papagena
Sarastro, kapłan Izydy i Ozyrysa
Monostatos, Maur
Przemawiający
dwaj kapłani
dwaj mężczyźni w zbrojach
trzej chłopcy
trzy damy Królowej Nocy
niewolnicy, kapłani, lud


27 marca 2010
Godz. 19:00
Opera Bałtycka w Gdańsku
Gdańsk, al. Zwycięstwa 15

Bilety: 35 – 65zł

Szczegółowe informacje: www.operabaltycka.pl

skomentuj wyślij znajomemu drukuj