Rocznica wprowadzenia stanu wojennego

Mija 31 lat od chwili, gdy ogłoszono stan wojenny. Dla młodego pokolenia to już historia, którą znają z filmów i opowiadań rodziców. Jednak warto przypomnieć tych, dla których ten czas był wyjątkowo trudny. To ludzie, dla których Ojczyzna ta duża- Polska i ta mała- Malbork, były ważniejsze, niż własne bezpieczeństwo, zdrowie, a nawet życie.

W chwili wprowadzenia stanu wojennego 13 grudnia 1981 r. liczba członków „Solidarności” w podregionie Malbork przekroczyła 25 tysięcy. W nocy z 12 na 13 grudnia internowano kilku działaczy, a pozostałych na wolności poddano innym represjom. Wśród internowanych w Malborku znaleźli się: Longin Wiśniewski, Stanisław Kalinowski, Zdzisław Zając, Stanisław Zachara, Jan Bohdanowicz, Zygmunt Grabowski, Edward Rejmus oraz Kazimierz Derkowski.
W czasie trwania stanu wojennego za działalność niepodległościową aresztowano Renatę Tuszakowską, Jerzego Ziętę, Krzysztofa Łaszuka i Andrzeja Laskowskiego.

- Na początku trzymali nas w Komedzie Milicji Obywatelskiej przy ul. Kościuszki i przesłuchiwali nas całą noc. Później wywieźli do Zakładu Karnego w Elblągu. Tam też przesłuchiwali w nocy, maltretowali psychicznie i fizycznie- wspomina więzień sumienia, Krzysztof Łaszuk. - Po kilku miesiącach trafiłem do więzienia w Gdańsku przy ul Kurkowej. Sąd Marynarki Wojennej w Gdyni skazał nas na kilka lat więzienia. Kazik Derkowski otrzymał wyrok cztery i pół roku więzienia, Renia Tuszakowska, Jurek Zięta i Andrzej Laskowski po trzy i pół roku, a ja półtora roku więzienia. Renię wywieźli do Zakładu Karnego do Fordonu w Bydgoszczy a mnie do Zakładu Karnego w Potulicach. I tak mijał czas stanu wojennego.

W okresie stanu wojennego zaczynanie nowego życia włącznie z emigracją oznaczało dramatyczną rozłąką z rodziną i środowiskiem lokalnym czy stratą pracy.

- Towarzyszyło temu też upokorzenie płynące z bezsilności, ale i nadzieja, że kiedyś będzie wolna Polska- dodaje Krzysztof Łaszuk. - Była to walka ze złem, które siłą dobra zostało pokonane. Przywołajmy w tym miejscu słowa Zbigniewa Herberta: (...) ocalałeś nie po to, aby żyć, masz mało czasu, trzeba dać świadectwo (...) Bądź wierny, Idź”.