Wioletta Umławska, Stowarzyszenie Pomocy Osobom Autystycznym w Gdańsku
Od pewnego czasu możliwe jest realizowanie specjalistycznych usług na rzecz osób z autyzmem. Wynika to z rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 22 września 2005 r. Nasze Stowarzyszenie udziela pomocy osobom autystycznym z Gdańska, Pruszcza Gdańskiego, gm. Rusocin, Rumi, gm. Krokowa, gm. Kolbudy. Mimo że autyzm nie jest do końca sklasyfikowany medycznie, to mieści się prawnie jako zaburzenie psychiczne, wynikające z rodzaju schorzeń i zaburzeń pokrewnych. Jako stowarzyszenie musimy zagwarantować opiekunów o odpowiednich kwalifikacjach i doświadczeniu. Szczególnie trudne jest pozyskanie osób dyspozycyjnych, przynajmniej w godzinach przedpołudniowych. Na rynku usług medycznych brakuje osób z odpowiednimi kwalifikacjami do opieki nad osobami autystycznymi. Dodam, że prowadzimy odpowiednie szkolenia. Trudnością w niwelowaniu skutków autyzmu jest fakt, że każdy przypadek jest inny i wymaga szczególnego podejścia. Niestety, barierą w leczeniu autyzmu są koszty opieki. Od 2007 r. z tych usług zrezygnowało u nas ok. 20 osób, a osób chorych przybywa. Koszty życia plus opieki nad osobą autystyczną są nie do udźwignięcia. Średni koszt opieki za jedną godzinę wynosi 27-30 zł. W miesiącu osoba z autyzmem powinna skorzystać z 20 godzin zajęć (600 zł). Często jednak ceny bywają większe, np. 40 – 60 zł.
Ewa Wołczak, z-ca dyr. ds. rozwoju Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Gdańsku
Od lipca 2010 r. można korzystać z gdańskiego programu pomocy osobom z autyzmem. Można go pobrać ze strony Urzędu Miejskiego w Gdańsku. Ten program był możliwy do realizacji m.in. z uwagi na dobre rozeznanie tematu przez z-cę prezydenta Ewą Kamińską, która wywodzi się z organizacji pozarządowej zajmującej się osobami niepełnosprawnymi. W ramach programu zabezpieczono 22 mln zł na cele organizacji pozarządowych. Głównymi zakładanymi rezultatami programu jest - oprócz wzrostu integracji środowiska chorych i popularyzacji wiedzy o autyzmie - poprawa funkcjonowania osób i ich rodzin. Ważne jest sprawienie, by wszyscy oni mogli znaleźć miejsce na rynku pracy, by nie byli osamotnieni i wraz z rodzinami wyobcowani. Autyzm jest problemem interdyscyplinarnym. Do zapobiegania skutkom autyzmu nie wystarczy jedno stowarzyszenie, potrzebne jest współdziałanie szeregu organizacji pozarządowych, instytucji samorządowych, opiekuńczych. Niestety, wciąż mamy niewystarczającą wiedzę o zaburzeniach autystycznych. W społeczeństwie nie upowszechnione są wystarczająco formy pomocy, jak i oferta i dostęp do niej. Brakuje koordynacji działań w zakresie opieki medycznej. Drażliwym problemem jest kwestia edukacji, ponieważ brakuje wyspecjalizowanych i profesjonalnych form opieki i edukacji w systemie oświatowym.
Napisz komentarz
Komentarze