O prawdzie zaklętej w powieściach i magii prowincji

Katarzyna Enerlich zadebiutowała jako dwunastolatka, pisząc w „Płomyku” o swoim rodzinnym mieście Mrągowie. Dotychczas napisała 10 książek, a w głowie ma mnóstwo pomysłów do napisania kolejnych. Podczas spotkania wyjaśniła zebranym w jaki sposób z dziennikarki stała się pisarką.

- Kiedyś jako młoda dziennikarka krytykowałam swoją prowincję. Dziś widzę, że ludzie na prowincji są szczęśliwi. Patrząc wstecz zdaję sobie sprawę, że wszyscyśmy z jakiejś prowincji. To najważniejsze miejsce na świecie, to spokój, do którego dążymy podświadomie – pisarka opowiada o swojej miłości do Mrągowa, do której musiała dojrzeć.

Dużą rolę w powstawaniu powieści Katarzyny Enerlich odegrali dawni mieszkańcy Mrągowa, a właściwie ówczesnego Sensburga. Historie, które powstały na bazie ich opowiadań wydobywają na światło dzienne inne oblicze mazurskiej miejscowości. Pisarka odczarowuje w ten sposób prowincję, udowadniając, że nie jest ona białą plamą na mapie.

- Pozostały mi dziennikarskie nawyki, że wszystko muszę zobaczyć, dotknąć, porozmawiać – tłumaczy Katarzyna Enerlich. – Stąd też w każdej mojej książce są prawdziwe zdarzenia, prawdziwe osoby, które pozwoliły mi, by ich ocalić, utknąć gdzieś na kartach powieści. Śmieję się, że już mnie rzetelność dziennikarska nie obowiązuje, więc prawdziwe historie „obudowuję” swoimi pomysłami, fikcją.

Na spotkanie w bibliotece przybyło nieliczne, ale oddane grono fanów, którzy chętnie zadawali pisarce pytania, m.in. o najnowszą powieść, ile prawdy jest w jej książkach, o ulubionych pisarzy, a nawet o ulubione danie. Katarzyna Enerlich przyznała, że Tczew zauroczył ją swoimi zaułkami, tajemniczymi uliczkami i przypomina jej w pewien sposób Mrągowo. Czy to zauroczenie wystarczy, by w ulice tczewskiej starówki wpleść historie bohaterów kolejnej powieści autorki? To się okaże...