Powstaje nowy film Jacka Borcucha

"Chwile nieulotne" - tak brzmi roboczy tytuł najnowszego dzieła Jacka Borcucha. Premiera filmu przewidziana jest na jesień 2012 roku.  Film opowiada o parze polskich studentów, którzy poznają się podczas wakacji w Hiszpanii. W beztroski czas i rajski krajobraz wdziera się jednak rzeczywistość rodem z najgorszego snu. Życie bohaterów zostaje wystawione na niechcianą próbę...

Nas najbardziej cieszy jednak fakt, że reżyser, kwidzynianin z pochodzenia zdecydował, że część zdjęć będzie kręcona w jego rodzinnym mieście.

- Jacek Boruch był gościem kwidzyńskiej premiery swojego poprzedniego filmu pod tytułem "Wszystko co kocham" -  mówi Jan Kozłowski, asystent burmistrza Kwidzyna. - Wydarzenie to było okazją do rozmowy władz miasta z reżyserem, który wspomniał o planach rozpoczęcia produkcji filmu pod roboczym tytułem "Chwile Nieulotne" opowiadającym o parze polskich studentów, którzy poznają się podczas wakacji w Hiszpanii.  Dalsza fabuła filmu miała przenieść widzów do niedużej miejscowości. Jako że Jacek Boruch pochodzi z naszego miasta pomysł na realizację zdjęć filmowych w Kwidzynie oraz wsparcie jego produkcji wydają się czymś naturalnym.
 
Samorząd Kwidzyna obok Państwowego Instytutu Sztuki Filmowej oraz Regionalnego Funduszu Filmowego w Krakowie partycypuje w kosztach produkcji filmu. Kwidzyńskie Centrum Kultury na realizację tego projektu otrzymało kwotę 200 tys. zł.  

Główne role zagrają Jakub Gierszał, który pracował już z Jackiem Borcuchem przy realizacji "Wszystko co kocham" oraz Magdalena Berus. Autorem zdjęć jest Michał Englert, muzykę do filmu komponuje Daniel Bloom, prywatnie brat Jacka Borcucha, a za scenografię odpowiada Elwira Pluta. Producentami filmu są Piotr Kobus i Agnieszka Drewno.


"Lasting Moments" to czwarty film Borcucha. W roli reżysera kwidzynianin zadebiutował w 1999 roku offowym "Kalafiorrem". W 200 roku d kin trafiły "Tulipany", a w 2009 roku "Wszystko co kocham". To właśnie ten ostatni obraz przyniósł Borcuchowi największy rozgłos. Najpierw zakwalifikowano go, jako pierwszy w historii polski film, do festiwalu w Sundance, a potem okazało się, że jest także polskim kandydatem do Oscara.