Jubileusz prof. Edmunda Wittbrodta - Kaszuby z Rumi

Laudacje wygłoszą: Marszałek Senatu RP – Bogdan Borusewicz, Premier Rządu RP w latach 1997-2001 – prof. Jerzy Buzek, Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego – prof. Barbara Kudrycka oraz Prezes Polskiej Akademii Nauk – prof. Michał Kleiber.

Uroczystości będzie towarzyszyła wystawa zdjęć dokumentująca życiorys Profesora oraz oprawa muzyczna kwartetu smyczkowego Cappelli Gedanensis.

Jest Kaszubą z Rumi, a jednocześnie Europejczykiem co się zowie, pisała w sierpniu ub. roku Barbara Szczepuła, publicystka Dziennika Bałtyckiego. Dodać można: politykiem i społecznikiem, uczonym i nauczycielem akademickim. Mężem, ojcem, dziadkiem, autorytetem.

Każdy, kto miał okazję poznać tego wyjątkowego człowieka, przyznać musi, że uderzające są od pierwszego spotkania jego rozwaga, dyplomacja i spokój.

Kariera Edmunda Wittbrodta była niezwykle dynamiczna, choć pamiętać należy, że daleka od dzisiaj obowiązującego modelu celebryckiego. Od asystenta do ministra, poprzez funkcje prodziekana, dziekana i rektora. Jako 42-latek został rektorem, jednym z najmłodszych w Polsce. Był ministrem edukacji narodowej w rządzie premiera Jerzego Buzka w latach 2000-2001. Resortowi podlegała wtedy oświata i szkolnictwo wyższe.

Udało mu się dokończenie reformy systemu oświaty oraz wdrożenie istotnych zmian w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym. Wprowadzony przez Profesora nowy system wynagrodzeń obowiązuje do dziś, a działająca obecnie Polska Komisja Akredytacyjna powstała z przekształcenia utworzonej przeze niego Państwowej Komisji Akredytacyjnej. Jak sam podkreśla: stawiał na jakość.

Nie kryje dumy z efektów pracy Interdyscyplinarnego Zespołu do Spraw Projektów Badawczych Zamawianych, do którego powołał prof. Wittbrodta minister Michał Kleiber w 2005 roku. Minister Barbara Kudrycka przekształciła ten zespół w 2007 roku w Interdyscyplinarny Zespół do Spraw Strategicznych Programów Badań Naukowych i Prac Podstawowych. Prof. Wittbrodt kierował pracami tego zespołu. W 2008 roku zespół wypracował Krajowy Program Badań Naukowych i Prac Rozwojowych. Opracowane wtedy strategiczne programy badawcze realizowane są dziś w ramach Narodowego Centrum Badań i Rozwoju.

Jest senatorem Rzeczypospolitej Polskiej od 14 lat. Dla Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy przygotował m.in. raport w sprawie sytuacji młodej kadry naukowej. Był delegatem Senatu do stupięcioosobowego Konwentu ds. Przyszłości Europy, który wypracował podstawy obowiązującego od 2009 roku Traktatu Lizbońskiego, reformującego funkcjonowanie Unii Europejskiej.

Był obserwatorem, a następnie posłem do Parlamentu Europejskiego w latach 2003-2004. Brał udział w wielu debatach publicznych poprzedzających referendum w sprawie naszego wejścia do Unii Europejskiej. Od 2005 roku przewodniczy Komisji Spraw Unii Europejskiej, która opiniuje projekty wszystkich aktów legislacyjnych proponowanych przez Komisję Europejską, działając w imieniu całego Senatu RP.

Profesor przyznaje, że najbardziej lubi kontakty i zajęcia ze studentami. Będąc senatorem od tylu lat, tylko na okres ministerialny wziął urlop bezpłatny na uczelni. Prowadzi podstawowy na Wydziale Mechanicznym wykład z mechaniki ogólnej, którego słuchają wszyscy studenci wydziału. Za najcenniejsze uważa pozytywne opinie absolwentów oraz wysokie oceny w ankietach studentów. Jego podręcznik napisany wspólnie z dr. Sawiakiem doczekał się czterech wydań, bardzo dobrze się sprzedaje.

Dokonaniem naukowym prof. Wittbrodta jest oryginalna metoda obliczeniowa do analizy układów mechanicznych o zmiennej w czasie konfiguracji, bazująca na metodzie sztywnych i odkształcalnych elementów skończonych, stosowana w licznych ośrodkach naukowych.

Pytany przez prof. Henryka Krawczyka, obecnego rektora PG o receptę na sukces odpowiada: Potrzebna jest pracowitość i konsekwencja w działaniu, a nade wszystko umiejętność pracy zespołowej i dobra organizacja czasu pracy. – W moim przypadku – mówi prof. Wittbrodt – bez wyjątkowego wsparcia ze strony żony, Danuty, byłoby to niezwykle trudne, a nawet wręcz niemożliwe. Ona przejęła na siebie główne obowiązki domowe i rodzinne. Z córek jestem bardzo dumny. Jedna jest architektem, a druga psychologiem. Mam także trzy wspaniałe, bardzo zdolne wnuczki.

Najmłodsza z nich, Maja, rozpocznie w tym roku edukację, jako pięciolatka.

Edmund Wittbrodt

Senator RP

Urodził się w 1947 r. w Rumi – mieście tworzącym z Wejherowem i Redą Małe Trójmiasto Kaszubskie.

W 1972 r. ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Technologicznym Politechniki Gdańskiej. W 1974 r. uzyskał stopień doktora, w 1983 r. - doktora habilitowanego, a w 1991 r. otrzymał tytuł profesora. W latach 1976-1977 odbył staż naukowy w Wielkiej Brytanii. Wykładał gościnnie w USA, Niemczech, Szwecji, Danii, Francji i Szwajcarii.

Działalność zawodowa

Od 1972 r. pracuje na Politechnice Gdańskiej. Kierownik Katedry Mechaniki i Wytrzymałości Materiałów. W latach 1984-1990 był prodziekanem i dziekanem Wydziału Budowy Maszyn, a w latach 1990-1996 - rektorem Politechniki Gdańskiej. Przewodniczył Radzie Rektorów Pomorza Nadwiślańskiego (1990-1996) i Konferencji Rektorów Polskich Uczelni Technicznych (1994-1996). W latach 1996-1999 był wiceprzewodniczącym Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego. Od lipca 2000 r. do października 2001 r. był ministrem edukacji narodowej.

Jego dorobek naukowy obejmuje ponad 150 publikacji i 12 monografii, a także 110 ekspertyz i opracowań dla jednostek gospodarczych. Jest laureatem nagrody naukowej miasta Gdańska im. Jana Heweliusza.

Działalność społeczna i naukowa

Jest członkiem Gdańskiego Towarzystwa Naukowego, Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej oraz komitetów naukowych Polskiej Akademii Nauk, a także innych towarzystw naukowych w kraju i za granicą. Jest współzałożycielem Polskiego Forum Akademicko-Gospodarczego. Działa w Zrzeszeniu Kaszubsko-Pomorskim oraz w Instytucie Kaszubskim. Otrzymał wiele nagród ministra edukacji narodowej oraz ministra nauki, laureat Nagrody Naukowej Miasta Gdańska im. Jana Heweliusza za 1997 rok. Honorowy Obywatel Miasta Rumi (1998). Otrzymał tytuł Zasłużony dla Powiatu Wejherowskiego (2005).

Należy do NSZZ "Solidarność".

Działalność polityczna

W Senacie IV kadencji przewodniczył Komisji Nauki i Edukacji Narodowej (2000 r.). Był członkiem Komisji Spraw Zagranicznych i Integracji Europejskiej. Jako członek Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy był m.in. inicjatorem i sprawozdawcą przyjętych przez to zgromadzenie rezolucji dotyczących sytuacji młodej kadry naukowej. Przewodniczył także polskiej delegacji parlamentarnej na Konferencję Parlamentarną Morza Bałtyckiego.

W Senacie V kadencji był zastępcą przewodniczącego Komisji Spraw Unii Europejskiej i członkiem Komisji Nauki, Edukacji i Sportu. Był przedstawicielem Senatu w Konwencie Europejskim (2002-2003), a następnie obserwatorem i członkiem Parlamentu Europejskiego (2003-2005). Był m.in. inicjatorem projektu ustawy o utworzeniu Krajowej Rady do Spraw Bioetyki.

Rodzina i zainteresowania

Ma żonę i dwie córki. Agata jest magistrem psychologii a Izabela – mgr inż. architektury. Jest także szczęśliwym dziadkiem trzech wnuczek. Interesuje się muzyką i sportem, sam gra na gitarze.