Na znak trwogi, pogrzeb odbył się bez bicia dzwonów

W rocznicę ich śmierci, w sobotę 6 kwietnia, o godz. 12.00,  w Bazylice Mariackiej odbędzie się uroczyste złożenie kwiatów.

Zamordowanie gdańszczan miało związek z konfliktem między Zakonem Krzyżackim, a Polską i Litwą w latach 1409-11. Tuż po bitwie pod Grunwaldem władze pozostającego dotąd pod panowaniem krzyżaków Gdańska oddały się pod opiekę króla Polski, a  mieszkańcy Gdańska złożyli hołd i przysięgę wierności monarsze.

W wyniku zawarcia I pokoju toruńskiego - miasto miało wrócić pod władzę krzyżaków. Władze i mieszkańcy chcieli jednak pozostać wierni Polsce.  Krzyżacy nałożyli wówczas na miasto ogromny podatek. Chcąc wymusić posłuszeństwo gdańszczan by go wyegzekwować, gdański komtur zablokował wejście do portu.

6 kwietnia 1411 roku burmistrzowie i rajca udali się do zamku krzyżackiego w Gdańsku, by wynegocjować z komturem gdańskim Henrykiem von Plauen warunki porozumienia i zażegnania konfliktu. Krzyżacy jednak zatrzymali ich i zamordowali. Burmistrzów pochowano w Bazylice Mariackiej.

Historyczne źródła podają, że pogrzeb odbył się w zupełnej ciszy, bez bicia dzwonów. Na znak trwogi, jaka ogarnęła miasto…

Udział w uroczystości wezmą Przewodniczący Rady Miasta Gdańska Bogdan Oleszek, Proboszcz Bazyliki Mariackiej Stanisław Bogdanowicz oraz Dyrektor Muzeum Historycznego Miasta Gdańska Adam Koperkiewicz.

Trochę historii

Dramatycznie zakończona kariera Konrad Leczkowa (Letzkau) była jedną z najbardziej błyskotliwych w historii średniowiecznego Gdańska. Ten przybysz z leżącej na Żuławach Gdańskich wsi Leszkowy (właściwie Leczkowy), szybko opuścił rodzinny majątek i jako kupiec uzyskał w 1387 roku obywatelstwo Głównego Miasta - czytamy w opracowaniu Natalii i Waldemara Borzestowskich (3O DNI). Przez kilka lat intensywnie pomnażał majątek i już w 1393 roku trafił na listę ławników. Jego "terminowanie" w niższej izbie miejskiej trwało nadzwyczaj krótko. Od 1395 roku występował w dokumentach jako rajca, choć po raz pierwszy został wymieniany wśród członków Rady dopiero dwa lata później.

Rajca Letzkau już wkrótce dał się poznać jako niezwykle zręczny dyplomata i wpływowy polityk o szerokich horyzontach i dużej niezależności sądów. Być może dzięki tym zaletom w 1405 roku został wybrany na urząd burmistrza Głównego Miasta. Ten fakt wiązano dość powszechnie z postępującym od końca XIV wieku rzeczywistym uwolnieniem się władz miejskich spod wpływu Zakonu, bez zgody którego do niedawna nie można było wybierać nie tylko burmistrzów, ale również rajców i ławników. Szybko wzbogacający się członkowie miejskiego patrycjatu powoli zyskiwali świadomość swej siły. Lokowali zarobione pieniądze w nowe inwestycje, a także nabywali posesje w tak zwanej dzielnicy Mariackiej (w pobliżu kościoła Najświętszej Marii Panny), które szybko nabierały wartości. Dużym powodzeniem cieszyły się działki po południowej stronie Długiego Targu, ale i północna, ze względu na bliskość Dworu Artusa, stawała się coraz bardziej atrakcyjna. Tutaj swój dom posiadał burmistrz Arnold Hecht. (źródło; Natalia i Waldemar Borzestowscy, 3O DNI)