- Coraz rzadziej ukazują się na rynku wydawniczym publikacje w tym formacie, dlatego postanowiliśmy przybliżyć naszym czytelnikom te niecodzienne woluminy, które znajdują się w naszej placówce - tłumaczy Anna Krawycińska, zastępca dyrektora ds. powiatowych. Widząc wystawę, jeden z naszych czytelników postanowił podarować nam kilka egzemplarzy książeczek ze swojej kolekcji.
Powierzchnia książki miniaturowej waha się od 13 cm kw. do 5 cm kw. Długość ani szerokość nie powinny być większe niż 10 cm. Miniaturki zwykle dzieli się na cztery kategorie: macro mini (do 8 cm), miniatura (do 5 cm), micro mini (do 2,5 cm), czy ultra micro mini (mniejsze niż 2,5 cm).
Żeby bardziej zobrazować wymiary tych książeczek, to można je porównać do rozmiaru pudełka zapałek, i takie można oglądać w pruszczańskiej bibliotece, ale bywają nawet wielkości ludzkiego paznokcia. By niektóre odczytać potrzeba szkła powiększającego. Dzisiaj zdobycze techniki pozwalają na powstanie jeszcze mniejszych publikacji.
Małe książki powstały już w Babilonii, gdzie na glinianych tabliczkach zapisano tekst o wymiarach 42 na 35 mm. Jednak oficjalnie za pierwszą książkę miniaturową uznaje się „Diurale Moguntium” wydrukowaną w Moguncji w 1468 roku przez Petera Schöffera. Książeczka miała wymiary 94 na 65 mm. W Polsce najwybitniejszym twórcą mikroksiążek był Zbigniew Szkocny (1911 - 2003). Warto podkreślić, że 1999 roku otrzymał certyfikat od „Guinness Book of Records” jako autor „The Smallest Books of The World”. Polak w 1976 roku napisał za pomocą piórka technicznego i szkła powiększającego alfabet łaciński, liczący 28 stron o formacie 1 na 0,8 mm.
- Wystawa naszych miniaturowych książek cieszy się sporym zainteresowaniem wśród dorosłych czytelników, ale pytają o nią także dzieci - wyjaśnia Joanna Przybyś, dyrektor PiMBP w Pruszczu Gd. - Dziwią się, że są takie małe książeczki.
Zapraszamy do biblioteki, by jeszcze przez kilka dni zobaczyć te małe cudeńka.
Napisz komentarz
Komentarze