III Kaszubski maraton o wschodzie słońca. Start we Władysławowie

Ścieżka ta biegnie przez malowniczo wyglądające tereny. Z Władysławowa do Swarzewa miejscami można było podziwiać zatokę Pucką i zobaczyć od drugiej strony turbiny wiatrowe i drzewa które przypominają żywcem wyrwane z innego kraju. Normalnie widać je z o wiele większej odległości z głównej drogi, która prowadzi z Pucka do Władysławowa. Dalszy ciąg trasy od Swarzewa do Łebcza ukazywał uczestnikom pola które o tej porze roku ukazywały wspaniałe uprawy. Między Łebczem a Radoszewem trasa przebiega przez kojący zmysły las. Dalsza część trasy ukazywała również zarówno lasy jak i pola ale również nie brakowało na trasie zabudowań miejskich. Zwieńczeniem tej wyczerpującej trasy była Skarpa w Rozewiu gdzie uczestnicy mogli odpocząć i zregenerować siły w barze który na tej skarpie się znajduje. Na maraton stawiło się zaledwie sześćdziesięciu śmiałków. Jednym z powodów mogło być to, że bieg zaczynał się przed godziną piątą. Innym, że to dopiero trzeci taki maraton. Maraton zaczął się cicho bez żadnej fety ani mikrofonów. Na starcie nie znajdowali się też żadni fani z oczywistych względów. Maraton ten jest Memoriałem Franciszka Sojki. 

Parę słów o Franciszku Sojce.