Ulica Aliny Pienkowskiej w Gdańsku

Taką decyzję podjęła w czwartek jednomyślnie Rada Miasta Gdańska. Ulica Aliny Pienkowskiej znajdzie się w dzielnicy Gdańsk-Chełm.

- Pamięć o Alinie jest pamięcią o niej jako aktywnej i wrażliwej na krzywdę i ból. W tym pomaganiu ludziom w nieszczęściach bardzo się angażowała - powiedział mąż Pienkowskiej, marszałek Senatu Bogdan Borusewicz.

Alina Pienkowska była z wykształcenia pielęgniarką. W latach 70. działała w Wolnych Związkach Zawodowych Wybrzeża. W sierpniu 1980 r. brała udział w strajku w Stoczni Gdańskiej i była jednym z sygnatariuszy Porozumień Sierpniowych. Uczestniczyła w przygotowaniu 21 postulatów, w tym 16, dotyczącego służby zdrowia. W stanie wojennym była internowana przez siedem miesięcy.
Pienkowska zasiadała w Senacie (1991-93). W latach 1998-2002 była radną miasta Gdańska, gdzie pełniła funkcję przewodniczącej Komisji Zdrowia. Zmarła w październiku 2002 r. na chorobę nowotworową w wieku 50 lat. (Interia.pl)

Uratowała strajk

Kiedy w sierpniu 1980 roku w Stoczni Gdańskiej kończył się strajk, to między innymi Alina Pienkowska zamknęła bramę zakładu i nawoływała do kontynuowania protestu. Tak rodziła się "Solidarność".

Alina Pienkowska urodziła się 1952 roku w Gdańsku. W 1978 roku związała się z Wolnym Związkami Zawodowymi Wybrzeża. W 1980 roku weszła do Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego. Współredagowała 21 postulatów, była autorką postulatu 16. dotyczącego służby zdrowia. Była sygnatariuszką Porozumień Sierpniowych. Organizowała struktury "Solidarności" w gdańskiej służbie zdrowia. W 1988 roku była członkiem Komitetu Strajkowego Stoczni Gdańskiej.

W latach 70. Alina Pienkowska zaczęła pracować jako pielęgniarka w przychodni przy Stoczni Gdańskiej. Miejsca pracy nie zmieniła, chociaż była senatorem a później radną Miasta Gdańska. Zawsze była tam, gdzie pomocy potrzebowali inni. (ZR Solidarność)