Pożegnaliśmy prof. Edmunda Pietrzaka – w Matarni, na niewielkim cmentarzu...

Prof. dr hab. Edmund Pietrzak był wybitnym znawcą finansów międzynarodowych, znakomitym publicysta, naukowcem, dziennikarzem, autorem publikacji naukowych i książek dotyczących międzynarodowych finansów. Jego pasją był sport, szczególnie koszykówka, grał – dla zdrowia. Zdrowia mu zabrakło.
Zmarł w wieku 61 lat. Odszedł przedwcześnie. Osierocił 3 wspaniałych dzieci, z których był dumny.
Był niesamowitą osobowością, lubiany przez studentów, uznany w kręgach naukowych i biznesowych jako specjalista z zakresu finansów, monetaryzmu.

Edmund Pietrzak był w latach 70. znakomitym publicystą ekonomicznym. W „Głosie Wybrzeża” kierował działem ekonomiczno-morskim. Równolegle był nauczycielem akademickim na Uniwersytecie Gdańskim. Bardzo szybko obronił, pracę doktorską, potem habilitacyjną. Został naukowcem, lecz także był publicystą.
Przebywał i pracował jako naukowiec na wielu uczelniach zagranicznych.
W 2003 r. stworzył na Uniwersytecie Gdańskim rzecz unikatową na polskich uczelniach - dealing room - pozwalający studentom na śledzenie transakcji na rynkach finansowych.
Pozostawił bardzo duży dorobek naukowy, lista jego publikacji w specjalistycznych periodykach krajowych i zagranicznych jest bardzo długa.

Miał swój styl, zawsze elegancki, szarmancki, przyjazny i lubiany. Pomorze straciło wielkiego człowieka, wybitnego naukowca, aktywnego obywatela, człowieka o wielkiej kulturze.
Na jego pogrzeb, w piątkowe deszczowe południe, do niewielkiego wiejskiego kościółka, niedaleko swojego mieszkania w Gdańsku-Matarni przybyły setki osób, którzy pragnęli pożegnać swojego Przyjaciela, Nauczyciela. Byli koledzy z dawnych lat intensywnej pracy w mediach. Przybyli koledzy i studenci z uczelni (Uniwersytetu Gdańskiego), przedstawicieli instytucji finansowych, banków. Sąsiedzi i wiele osób, którzy chcieli oddać Mu ostatnią przysługę w Jego pielgrzymowaniu po tym świecie. Spoczął skromnie, na skraju małego cmentarza, pod wiekowym dębem. Na grobie złożono wielką, piękną kwiatową górę.
Cześć Jego pamięci.
Żegnamy Ciebie Edziu, Przyjacielu!
Dziękujemy za wszystkie dobro, że Byłeś – dla nas
I nadal Jesteś – w naszej pamięci.
Wieczny odpoczynek racz Mu dać Panie.
Janusz Wikowski