Mój jest ten kawałek podłogi

Dorotę Szatkowską odwiedziliśmy w październiku, kiedy mieszkała w byłej szkole w Karolewie. Ten stan udało się zmienić. Gazeta Kociewska też ma w tym swój uddział.
Dzieci pani Doroty: Emilia ma 15, Marcin 13, Mariusz 12, Mateusz 10 lat, a najmłodsza Oliwia prawie pół roku mają wreszcie ludzkie warunki.
Pani Dorota z swoim partnerem Lechem Garańczykiem i dziećmi przeprowadziła się na Główną, w sąsiedztwie Urzędu Gminy w listopadzie. Przypomnijmy, ze wcześniej mieszkali w stuletnim, drewnianym domu, krytym strzechą, przy ulicy Młyńskiej.

-Otrzymaliśmy mieszkanie, także dzięki interwencji Gazety Kociewskiej- cieszy się pan Lech- Co przeszliśmy tylko my wiemy. Gmina twierdziła, ze nie ma lokali mieszkalnych. My powoływaliśmy się na Konstytucję i pisaliśmy skargi. Jak państwo wiedzą po niezbyt fortunnej stancji mieszkaliśmy w szkole w Karolewie, wcześniej osiem dni w ośrodku wypoczynkowym w Twardym Dole. Tak suszyliśmy wójtowi Krzysztofowi Trawickiemu głowę, że w końcu przydzielił nam to mieszkanie.
Szczęśliwi ludzie. Wreszcie uśmiech na twarzach, płacą nieduży czynsz i mają ten swój kawałek dachu nad głową. Serce ich bolało, ze traktowani są jak ludzi, którzy sobie nie radzą.
- Dzisiaj trzeba być patologią, żeby mieć wszystko- mówi pani Dorota, obecnie na urlopie wychowawczym, z Oliwią na rękach- A takich, którzy pracują i chcą do czegoś dojść własnymi siłami tylko się dołuje. Cieszę się, że tak się skończyło jak się skończyło i mamy wreszcie święty spokój.
Budynek wprawdzie ma być rozbierany ale pani Dorota z dziećmi będzie się miała gdzie podziać. Mieszkańcy dwunumerowego budynku są szczęśliwi. A my razem z nimi.
Dorota, Lech i Oliwia. Są szczęśliwi co zresztą widać. Fot. Jarosław Stanek