Kiedy proponowałem inżynierowi Zdzisławowi Antczakowi w 1990 roku, kandydowanie do Rady Miejskiej w Tczewie, stanowczo odmówił. Powiedział skromnie i prostolinijnie: „ja przyszedł tylko wam pomóc w budowaniu lokalnej demokracji”. Jego skromność i bezinteresowność, wystawia mu najlepsze świadectwo. I co równie ważne, kochał swoją rodzinę, żonę i dwie córki. Widziałem to nieraz, goszcząc w jego mieszkaniu.
Warto jednak przypomnieć, że droga do suwerennej Polski i wolnego, samorządowego Tczewa, zakończyła się sukcesem właśnie dzięki takim ludziom, jak Zdzisław Antczak. W stanie wojennym odważnie stawał przeciwko tzw. komunie. Ale mówił, że trzeba myśleć o dalszej przyszłości Polaków. Na spotkaniach Duszpasterstwa Ludzi Pracy „Emaus” w Tczewie w latach 1983-1989, Zdzisław należał do najbardziej odważnych i twórczych uczestników. Po wyborach parlamentarnych z 4 czerwca 1989, z dużym zaangażowaniem włączył się w powstanie (20.07.1989) i rozwój Komitetu Obywatelskiego Miasta Tczewa.
Jako niezwykle aktywny działacz Komitetu Obywatelskiego, w dużym stopniu przyczynił się do zwycięstwa w Tczewie, nowej demokracji samorządowej. Współtworzył demokrację lokalną w naszym mieście, ale odmówił przyjęcia jakichkolwiek funkcji i zaszczytów, chociaż miał ku temu wiele predyspozycji. Warto przypomnieć też, że jego pasją, jako inżyniera było przywracanie życia starym zegarom na budynkach oraz interesował się też przywracaniem do życia małych elektrowni wodnych. Z Jego inicjatywy odtworzono zegar ratuszowy na wieży Urzędu Miejskiego w Tczewie i kościoła w Subkowach.
Niech spoczywa w Pokoju Wiecznym! R.I.P.
Napisz komentarz
Komentarze