Co dzieje się z drewnem w kotle?
Pod wpływem wysokiej temperatury drewno wysycha, a następnie ulega rozkładowi, podczas którego uwalniają się gazy palne. W kotle zgazowującym są one kierowane do strefy dopalania. Po doprowadzeniu odpowiedniej ilości powietrza następuje ich spalanie, a powstałe ciepło jest przekazywane wodzie przez wymiennik.
Poszczególne etapy zależą od siebie. Zbyt wilgotne paliwo utrudnia osiągnięcie właściwych warunków, ponieważ część energii zostaje zużyta na odparowanie wody. Z kolei nieprawidłowy przepływ powietrza może zakłócać spalanie gazów.
Właśnie dlatego piece zgazowujące drewno należy użytkować zgodnie z instrukcją konkretnego modelu. Sposób załadunku, rozpalania i regulacji nie powinien wynikać wyłącznie z przyzwyczajeń zdobytych przy obsłudze starego kotła zasypowego.
Wilgotność drewna ma znaczenie większe niż jego wygląd
Polano może wydawać się suche na zewnątrz, a nadal zawierać dużo wilgoci w środku. Spękana powierzchnia lub odchodząca kora nie wystarczają do pewnej oceny. Podobnie sam czas przechowywania nie daje gwarancji, że opał osiągnął parametry wymagane przez producenta urządzenia.
Przydatny jest wilgotnościomierz przeznaczony do drewna. Pomiar warto wykonywać na świeżo odsłoniętej powierzchni po rozłupaniu polana, zgodnie z instrukcją miernika. Dobrze sprawdzić kilka sztuk z różnych części stosu, ponieważ warunki wysychania nie wszędzie są jednakowe.
Wynik należy porównać z wymaganiami kotła. Pozwala to ocenić stan rzeczywistej partii opału, zamiast opierać się na zapewnieniu sprzedawcy, że drewno jest „sezonowane”. Warto też ustalić, czy paliwo było przechowywane pod zadaszeniem i kiedy zostało porąbane.
Jak przygotować miejsce do sezonowania?
Drewno powinno być chronione przed opadami, ale mieć zapewniony przewiew. Szczelne owinięcie całego stosu folią może zatrzymywać wilgoć i utrudniać wysychanie. Znaczenie ma również odizolowanie opału od mokrego gruntu.
Dobrze zorganizowany skład pozwala oddzielić świeżo kupione drewno od partii przygotowanej do spalania. Ułatwia to wykorzystanie starszych zapasów w pierwszej kolejności. W przeciwnym razie nowe polana mogą zasłonić suchy opał i utrudnić do niego dostęp.
Wymiary kawałków trzeba dopasować do komory kotła oraz zaleceń producenta. Zbyt długie polana utrudniają prawidłowy załadunek, a przypadkowe rozmiary mogą pogarszać ułożenie paliwa. Przy zamawianiu drewna warto zatem podać sprzedawcy oczekiwaną długość, zamiast liczyć na późniejsze docinanie całej dostawy.
Po co w instalacji znajduje się bufor?
Kocioł wytwarza ciepło podczas spalania załadunku, natomiast zapotrzebowanie budynku zmienia się w czasie. Zbiornik akumulacyjny pozwala magazynować energię i przekazywać ją do ogrzewania później, również po zakończeniu cyklu spalania.
Bufor jest więc elementem wpływającym na sposób pracy całego układu. Jego pojemność, podłączenie i sterowanie powinny wynikać z projektu oraz wymagań urządzenia. Nie warto wybierać zbiornika wyłącznie według tego, jaki model zmieści się w wolnym kącie kotłowni.
Przed zakupem trzeba uwzględnić koszt zbiornika, izolacji, armatury i montażu. Ważna jest także droga wniesienia. Duży zbiornik może wymagać więcej przestrzeni transportowej niż sam kocioł.
Czy takie ogrzewanie pasuje do codziennych obowiązków?
Przy drewnie trzeba przewidzieć czas na przygotowanie opału, załadunek oraz czyszczenie urządzenia. Częstotliwość obsługi zależy od warunków pogodowych, potrzeb domu, pojemności komory i sposobu wykorzystania bufora.
Jeżeli domownicy oczekują przede wszystkim ograniczenia ręcznego podawania paliwa, do porównania pozostaje ogrzewanie z automatycznym podawaniem pelletu. Ono również wymaga obsługi, ale inaczej rozkłada obowiązki związane z załadunkiem i rozpalaniem.
Przed wyborem kotła na drewno dobrze odpowiedzieć sobie na trzy pytania: gdzie opał będzie wysychał, kto przygotuje go do spalania i kto zajmie się urządzeniem podczas nieobecności głównego użytkownika. Jeśli te kwestie są rozwiązane, łatwiej ocenić rzeczywistą wygodę ogrzewania, zamiast kierować się wyłącznie ceną paliwa.
