Bóg zawsze miłosierny. Życie codziennie uczy nas czegoś innego, należy to dobrze wykorzystać

Armia Boga…
Twardego karku i opornych serc i uszu! Wy zawsze sprzeciwiacie się Duchowi Świętemu – to ostre słowa św. Szczepana do ludu, starszych i uczonych. Nieźle z nimi pojechał. Nie mógł zdzierżyć tego, jak bardzo są daleko od Ducha świętego. Z własnej winy, ponieważ byli to ludzie niesamowicie zamknięci na Ducha świętego, zacietrzewieni, zabarykadowani przed Duchem świętym. Najlepiej chcieliby o nim zapomnieć, zamknąć Go w lochu niepamięci.

Dostrzec działanie Boga
Franciszek przypomina, że „chrześcijanie o mentalności uczonych w Piśmie niszczą dzieło Ducha Świętego” . Wielu jest takich. To jest smutne, trzeba wielkiej modlitwy, aby się obudzili, by nie kpili i nie wyśmiewali tych, którzy są posłuszni Duchowi Świętemu, idą za Jego natchnieniami i co więcej, widzą owoce działania samego Boga. Trzeba być albo głupim albo wrednym, żeby mówić wiele niedorzeczności na temat Ducha świętego, który w dzisiejszym wieku tak mocno się objawia i tak mocno działa. Wystarczy otworzyć Pismo Święte i czytać je z wiarą. Wśród takich ludzi są niestety księża, którzy z pogardą, głupim uśmieszkiem patrzą na tych „duchaczy”, „nawiedzonych”. Niestety w seminariach wciąż kuleje strona charyzmatyczna, tak mało na ten temat się mówi. Kładzie się nacisk na intelekt, wiedzę. Oczywiście wszystko jest potrzebne, tylko szkoda, że potem wychodzą księża przeintelektualizowani, może o ogromnej wiedzy, ale słabej wierze. A ludzie potrzebują wierzących księży…

Każdy instrument jest ważny, ale razem tworzą coś pięknego
Dlaczego tylu duchownych wystygło, dlaczego posłali Ducha świętego na „wieczny odpoczynek”? Dziwi to, że nie chcą mieć z Nim wiele wspólnego. Tak nie może być. To nie jest Ewangelia.
„Jak może wiecie – bo wiadomości rozpowszechniają się szybko – w pierwszych latach Odnowy Charyzmatycznej w Buenos Aires nie bardzo lubiłem tych charyzmatyków. I mówiłem o nich: «Sprawiają wrażenie, jakby to była szkoła samby!». Nie podzielałem ich sposobu modlenia się i bardzo wielu nowych rzeczy, jakie dokonywały się w Kościele. Później zacząłem ich poznawać i na koniec zrozumiałem, jakie dobro wyświadcza Kościołowi Odnowa Charyzmatyczna. A ta historia, która zaczyna się od «szkoły samby» i się rozwija, kończy się w szczególny sposób: parę miesięcy przed tym, jak uczestniczyłem w konklawe, zostałem mianowany przez Konferencję Episkopatu asystentem duchowym Odnowy Charyzmatycznej w Argentynie” – wspomina papież Franciszek i mówi dalej: „Kiedy myślę o was, charyzmatykach, nasuwa mi się na myśl obraz samego Kościoła, ale w sposób szczególny: myślę o wielkiej orkiestrze, w której każdy instrument jest inny od drugiego, a także głosy są różne, ale wszystkie są potrzebne, by wybrzmiała harmonia muzyki”. Duch święty to pierwszy charyzmatyk w Kościele, jeśli tak można powiedzieć, dlatego my nie możemy być nie-charyzmatyczni… Jesteśmy armią Pana. Trzeba pozwolić działać MU w nas i przez nas. Broń Boże się MU nie sprzeciwiać…