Miał numer 918 i był świadkiem wszystkich zbrodni dokonywanych przez Niemców m.in. uczestniczył w apelu, podczas którego na śmierć został wysłany - o. Maksymiliana Kolbe, oddając życie za Franciszka Gajowniczka. Do obozu trafił po schwytaniu, gdy z kolegą z harcerstwa próbowali przedrzeć się z okupowanej Polski na Węgry i stamtąd do Wojska Polskiego we Francji.
W ucieczce brało udział czterech więźniów:
Kazimierz Piechowski – inicjator planu, mówiący po niemiecku
Stanisław Gustaw Jaster – żołnierz AK
Eugeniusz Bendera – mechanik, kierowca
Józef Lempart – kleryk, który dzięki pracy w magazynach znał układ obozu Każdy z nich wniósł do akcji umiejętności niezbędne do powodzenia planu. Ukradli mundury SS-manów i samochód, po czym oszukując wartowników uciekli.
Niestety pochówek K. Piechowskiego, choć widać, że nie jest zapomniany (są tam kwiaty i znicze) od chwili śmierci bohatera, nie może doczekać się porządnego, kamiennego nagrobka. Nadal pochówek stanowi jedynie krzyż i trochę uporządkowanej ziemi. Co wymowne tuż obok znajduję się podniszczony grób weterana z emblematem polskiej flagi. Jest to niezwykle przykre, gdyż zasługują oni na godniejsze upamiętnienie. W tej sprawie skierowaliśmy zapytanie do IPN O. Gdańsk.
- IPN Gdańsk nie znał sytuacji z grobem śp. Kazimierza Piechowskiego, nie ma wątpliwości że Kazimierz Piechowski powinien posiadać zadbany nagrobek. W tym roku ze względu na zbliżający się koniec roku budżetowego i zaplanowane wydatki IPN nie ma możliwości podjęcia działań, co nie wyklucza przedsięwzięć w roku 2027 – odpisał nam Artur Chomicz, Asystent prasowy oddziału IPN w Gdańsku.
(tomm)
Napisz komentarz
Komentarze